அடிக்கடி எழுகிறது அதே வினா...
புலம் பெயர்ந்தவனின் வலி
எய்யும் கணைகள் எனைத் துளைக்க
எவ்விடமும் விழுப்புண்கள்
முளைக்கிற தன்முனைப்பில்
முடமாகிறது மூக்கின் முனை
உடைத்து நொறுக்கும்
உள்ளக் கண்ணாடியின்
சிதறிய துகள்களிலும்
சிலிர்ப்பாய்ச் சுவடுகள்
வடிவில் நம்பிக்கையற்றவன்
மீண்டும் ஒட்டவைத்தலில்
வடுக்களால் நிறைகிறேன்
ஊற்றப்படும் கலன்களில்
நீர்மமாய் நிறைந்து வழிந்து
நீர்த்துப் போகிறேன்
கொதிநிலையிலும்
குளிர்நிலையிலும்
குழம்புகிறேன்
மீளச் சில பொழுதோ பல பொழுதோ
முயன்று முயன்று தோற்கிறேன்
யாருமற்ற தனிமையில்
காலச்சுழற்சியிலும்
ஞாலச் சுழற்சியிலும்
காணக் கிடைக்காது கலைகிறேன்
இழந்த இலக்குகளால்
இலக்கணமிழந்து இழுக்குறுகிறேன்
கூட்டுகிறேன் குழிகைகளை
இரவுகளில் இரக்கமற்று இறக்க
தவறுகள் களைதலில் சூல்கொள்கின்றன
வரைமுறையில்லாத வழக்குகள்
ஒவ்வொரு புத்தாண்டிலும்
புதுப்பிக்கப்படுகிறது
அடிமைத் தனத்தின்
அகன்ற பரப்பு
என்னுள் அடிக்கடி எழுகிறது
அதே வினா
இன்னும் நான் மீதமிருக்கிறேனா?
ச.க.இரமேசு எழில்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக